4η Πανελλήνια Ημέρα Σχολικού Αθλητισμού

Φτάσαμε να γιορτάζουμε  την 4η Πανελλήνια Ημέρα Σχολικού Αθλητισμού.” Αθλούμαι – ΧαράΖΩ το Μέλλον” ο θεματικός άξονας γύρω από τον οποίο κινήθηκε η μέρα  θέλοντας να δοθεί η ευκαιρία στα παιδιά να αγαπήσουν ένα άθλημα που ίσως το επιλέξουν ως τρόπο άσκησης και ιδανικά να το συνεχίσουν και στην ενήλικη ζωή τους.

Εμείς αποφασίσαμε να μάθουμε καλύτερα το άθλημα της πετοσφαίρισης. Διοργανώσαμε πρωτάθλημα πετοσφαίρισης 4×4  και παράλληλες εικαστικές δράσεις. Καθηγητές, μαθητές Λυκείου και Γυμνασίου συνυπήρξαν στις ίδιες ομάδες, συμμετείχαν με 12 ομάδες στο πρωτάθλημα και έπαιξαν με σύστημα διπλού αποκλεισμού . Αθλητές, Προπονητές, Διαιτητές,Γραμματεία, Υπεύθυνοι υλικού και γραμμών ασχολήθηκαν με το πρωτάθλημα ενώ η ομάδα καλλιτεχνικής δημιουργίας φρόντισε χρησιμοποιώντας χρώματα και κατεστραμμένο αθλητικό υλικό να δώσει μια χαρούμενη νότα στο σχολείο μας. Η δημοσιογραφική ομάδα κάλυψε τους αγώνες . Ας δούμε όμως μέσα από τα άρθρα τους και τα video τους την δική τους άποψη για αυτήν την ημέρα.

Άρθρο της Αναστασίας Μπόγρη , Μαθήτρια της Γ΄Λυκείου.

Άλλη μια Πανελλήνια Ημέρα Σχολικού Αθλητισμού

Σήμερα παρατηρώντας τα παιδιά και τους καθηγητές (τα μεγάλα παιδιά) ένιωσα γι΄ακόμα μια φορά τη σημασία του αθλητισμού και τη μαγεία της ομαδικότητας.

Αθλητισμός δεν θα πει να είσαι ατρόμητος και να μην φοβάσαι τίποτα, αθλητισμός είναι να φοβάσαι αλλά να παλεύεις μέχρι το τέλος το φόβο σου, μέχρι πέσεις κάτω και να ?νομίζεις? ότι δεν μπορείς να ξανασηκωθείς (γιατί θα ΞΑΝΑσηκωθείς, αν όχι μόνος σου με τη βοήθεια των συμπαιχτών σου, γιατί το να βασίζεσαι στην ομάδα σου δεν είναι αδυναμία, είναι η πραγματική δύναμη) να φοβάσαι μήπως χάσεις, να φοβάσαι μήπως κάνεις λάθος και ρίξεις όλη την ομάδα (ρωτήστε και μένα…), να φοβάσαι μήπως χτυπήσεις (Ναι! γιατί συμβαίνει κι αυτό) όμως παρόλα αυτά να μην το βάζεις κάτω γιατί μπορεί στο τέλος της μέρας να έχεις αποχτήσει μια γρατζουνιά ή να έχεις εισπράξει το κοροϊδευτικό γέλιο κάποιου, όμως θα είσαι ?νικητής? γιατί δεν θα έχεις αφήσει κανένα να σου πάρει κάτι που αγαπάς, γιατί θα το έχεις διασκεδάσει, γιατί θα έχεις γελάσει, γιατί θα έχεις παλέψει…..

Είμαι Γ΄Λυκείου και αυτή είναι η τελευταία μου χρονιά στο σχολείο μας, όμως θα φύγω από δω εδώ έχοντας μάθει κάτι …Θυμάμαι παλιά, τα πρώτα χρόνια, που δεν ήθελα με τίποτα να παίζω βόλεϊ  στο σχολείο γιατί ντρεπόμουν και αγχωνόμουν τρομερά με αποτέλεσμα να κάνω συνέχεια λάθη, ώσπου κάποια στιγμή αποφάσισα ότι πρέπει να προσπαθήσω γιατί μου αρέσει το βόλεϊ και από τότε παίζω πάντα στη γυμναστική, βέβαια ακόμα αγχώνομαι όταν δεν ξέρω καλά τα άτομα με τα οποία παίζω και κάνω ένα σορό λάθη (συγγνώμη στην τάξη μου) και ίσως ζητάω να βγω από το παιχνίδι (χαίρομαι που η γυμνάστρια μου δεν με αφήνει…) αλλά τις αναμνήσεις που έχω αποκτήσει δεν θα τις αντάλλαζα για κανένα λόγο…..Έτσι ευχαριστώ τους συμπαίχτες μου που με ανέχονται, την γυμνάστρια του Μουσικού Σχολείου Χίου που μου έδειξε πόσο ωραίο είναι το βόλεϊ (ακόμα και με το ζόρι στην αρχή), ευχαριστώ το Μουσικό Σχολείο για όλες εκείνες τις αξέχαστες μέρες αθλητισμού όλα αυτά τα χρόνια, και  όχι μόνο ,και ευχαριστώ όλους εκείνους που δεν το βάζουν κάτω , έτσι για να μπορέσουμε  και όλοι εμείς να αφήσουμε ήσυχοι το σχολείο ξέροντας πως θα υπάρχουν πάντα εκείνα τα δυνατά πνεύματα (τα παιδιά, οι καθηγητές, οι δημοσιογράφοι, το τμήμα καλλιτεχνικών, οι διαιτητές οι υπεύθυνοι υλικού και γηπέδου, η γραμματεία, οι συντονιστές και όλοι εσείς) για να κρατάμε τη μέρα του αθλητισμού ζωντανή χωρίς να τα παρατάνε, γιατί αυτοί είναι ….οι πραγματικοί ?νικητές?….

video ημέρας

Το πρωτάθλημά μας.

4η Πανελλήνια Ημέρα Σχολικού Αθλητισμού

Τί είναι ο αθλητισμός;